Urchin

De goedhartige maar stuurloze Mike leeft op de straten van Londen. Hij komt de dag door met bedelen om kleingeld, praatjes maken met lotgenoten en weggejaagd worden uit lokale zaken waar hij zijn smartphone wil opladen. Wanneer het na een gewelddadige diefstal van kwaad naar erger gaat, belandt Mike in een vicieuze cirkel van zelfdestructie en verslaving. Wanneer hij dan toch een nieuwe kans krijgt, blijkt het streven naar innerlijke verlossing moeilijker dan gedacht.

Commentaar

Na Kristen Stewart met The Chronology of Water waagt opnieuw een steracteur zich aan de regisseursstoel, deze keer Harris Dickinson (Babygirl, Triangle of Sadness). De basis voor Urchin vond hij in zijn eigen ervaringen met vrijwilligerswerk bij hulporganisaties. Hij levert een bloedmooi, poëtisch en tegelijkertijd ultra-rauw debuut af dat zich afspeelt in de grauwe straten van Oost-Londen. Toon en stijl balanceren tussen Brits sociaal-realisme à la Mike Leigh, donkerzwarte absurditeit en zelfs een vleugje psychedelisch surrealisme. Het resultaat is een meeslepende en (voor een 29-jarige filmmaker) verrassend mature karakterstudie dat zich niet zo makkelijk laat categoriseren.