New York, 1974. Voor een project vraagt schrijfster Linda Rosenkrantz haar kunstenaarsvrienden om hun laatste dag uur voor uur te beschrijven. Vandaag is fotograaf Peter Hujar, queer icoon van de New Yorkse underground, aan de beurt. In haar appartement in New York ontspint zich een intiem gesprek over een doodgewone dag uit Hujars leven, een gesprek dat uitgroeit tot een verkenning van de bruisende kunstscene van New York in de jaren '70, de gedachtewereld van de vermaarde fotograaf, en de kunst van het leven zelf.

Commentaar

De audio-opnames van het echte interview met Peter Hujar uit 1974 waren verloren geraakt, maar de transcriptie ervan werd wel teruggevonden en werd de basis van een boek en daarna van deze sobere, visueel gelaagde film van regisseur Ira Sachs (Love Is Strange, Passages). Ben Whishaw en Rebecca Hall brengen deze tête-à-tête op een virtuoze manier tot leven in deze film die nog het meest aanvoelt als een teletijdsmachine die je een avond lang katapulteert naar een appartement in Manhattan in 1974. Een unieke ode aan het échte luisteren en in het moment zijn, vaardigheden die we 50 jaar later jammer genoeg grotendeels zijn kwijtgeraakt.