Leuven, 1980. Na de rock- en bluesjaren raakt de stad helemaal in de ban van (post)punk en new wave. Bands als Cultural Decay en The Neon Judgement verzamelen en repeteren in café Arno's, in dancing Atelier knallen nieuwe klanken uit de speakers. Johan Janssens en Jeanot Ampen — afgekort tot “JJ” — openen in de Parijsstraat, in een klein, bouwvallig pand, een platenwinkeltje dat al snel een reputatie krijgt in het wereldje: tegendraads, onafhankelijk en underground. In 1986 neemt de legendarische Jean Vander Borght de zaak over, een echte kenner, die met zijn norse blik en meedogenloze oordeel sommige jonge muziekliefhebbers wat afschrikt. Niet iedereen waagt het om zomaar over de vloer te komen in het walhalla van de goede smaak. Later neemt Stef Smits de zaak over. Als uitbater, maar ook als concertorganisator, programmator en distributeur, bezorgt hij JJ Records naam en faam tot ver buiten de stad.

Commentaar

JJ Records is een historische documentairefilm over de donkere jaren '80 en vroege jaren '90, de jaren van de hokjes en bijhorende looks, de jaren waarin een heel nieuwe scene ontstaat. Maar bovenal is het een film over passie voor muziek in een tijd zonder internet en streaming, een tijd waarin een plaat gaan kopen in je favoriete platenwinkel nog een heuse gebeurtenis was.