Van de wereld in PARCUM

Over isolement en afzondering

Eerste tentoonstelling in PARCUM

De openingstentoonstelling van het nieuwe museum PARCUM Van de wereld. Beelden van beslotenheid en bevrijding’ is gewijd aan het leven van kloosterlingen en kluizenaars. Een veertigtal eeuwenoude objecten die nooit buiten de kloostermuren zijn geweest komen aan bod.

De kunstobjecten zijn fascinerend. Ze helpen je een antwoord te vinden op vragen als ‘Waarom trekken religieuzen zich terug in een kloostercel?’ en ‘Zijn mensen die een besloten leven leiden naïef en wereldvreemd?’ Daarnaast vertellen ze ook een verrassend actueel verhaal. In onze samenleving is de sociale en professionele druk vaak zo hoog, dat heel wat mensen opnieuw op zoek gaan naar onthaasting en verstilling.

Hierbij alvast het verhaal bij enkele topstukken:

Kloostercel in miniatuur • 20e eeuw Museum De Mindere, Sint-Truiden

De expo ‘Van de wereld’ toont vijf van deze kloostercellen in miniatuur. Ze hebben een bed, een kastje, soms een raam, en aan de muur hangen steevast enkele voorstellingen van Christus. Daarbij hoort telkens ook een popje in zusterhabijt dat biddend naar het kruisbeeld aan de muur kijkt.

Deze miniaturen worden zorgvuldig in elkaar geknutseld door de zusters clarissen. Wanneer een zuster in de gemeenschap intreedt, krijgt de familie zo’n kloostercel als aandenken.

Zuster clarissen-coletienen, Gent

Dit houten schuifraam vertelt het verhaal van een wel heel extreme vorm van isolement. Coleta Boëllet laat zich in 1402 inmetselen in de buitenmuur van de Notre-Dame in het Franse Corbie en belooft tot aan haar dood eenzaam en sober te leven. Ze slaapt op de grond, eet enkel het hoogstnodige, draagt een ruw boetekleed en omgordt zich met koorden en kettingen. Via dit houten schuifraam heeft ze uitzicht op het altaar en kan ze de vieringen in de kerk bijwonen. Door een raam aan de andere kant van haar cel heeft ze contact met gelovigen, die ze advies geeft of preken uitlegt. Na vier jaar geeft Coleta haar kluizenaarsbestaan op. In een visioen heeft ze immers de taak gekregen om de clarissenorde te hervormen. Ze trekt van klooster tot klooster en krijgt heel wat volgelingen: de zusters clarissen-coletienen.

Heilige Wilgefortis 15e eeuw, Museum Hof van Buysleyden, Mechelen

Op het eerste gezicht lijkt dit een Christusbeeld, maar wie goed kijkt, ziet dat er een vrouw aan het kruis hangt. De Heilige Wilgefortis is een van de merkwaardigste heiligen uit de christelijke religie. Volgens de legende wordt ze door haar vader uitgehuwelijkt aan de heidense koning van Sicilië. Bekeerd tot het christendom, weigert ze echter om met hem te trouwen en bidt ze God om een oplossing. Haar gebed wordt verhoord: ze krijgt een dikke, mannelijke baard. De koning van Sicilië vindt haar meteen zo lelijk dat hij het huwelijk afblaast. Wilgefortis' vader ontsteekt in razernij en laat haar, net zoals Christus, aan het kruis spijkeren. De Heilige Wilgefortis wordt zo een symbool voor het volgen van Christus in zijn lijden. Ze wordt ook vaak aangeroepen door vrouwen met huwelijksproblemen. Een mooi verhaal, maar niet meer dan een legende: Wilgefortis heeft nooit echt bestaan.

Wie benieuwd is naar meer, kan vanaf 25 oktober terecht in de pas gerestaureerde westvleugel van Abdij van Park. Je kan ook een bezoek brengen aan het pandhof, de pandgangen en de kapittelzaal van het klooster, die begin dit jaar werden gesloten voor restauratie.

info & tickets: www.abdijvanpark.be

Geschreven op: 10 juli 2017 in: expo, erfgoed