Pieter Vermeersch in M: “Geen abstractie pur sang”

Met kleur, baksteen en beton hertekende Pieter Vermeersch de architectuur van de zalen van het M.

Met kleur, baksteen en beton hertekende kunstenaar Pieter Vermeersch de architectuur van de zalen van M - Museum Leuven. Het resultaat: een monumentaal samenspel van tijd, ruimte en materie. 

Wij spraken af met deze kunstenaar naar aanleiding van zijn nieuwste expo in M die loopt van 15 maart tot en met 11 augustus.

Pieter Vermeersch (°1973) is schilder en stamt uit een bekende kunstenaarsfamilie. Hij woont en werkt in Turijn en Brussel. Met zijn artistieke praktijk treedt hij buiten de traditionele grenzen van het doek. Hij bevraagt en onderzoekt de schilderkunst en werkt op verschillende dragers, zoals canvas, marmer, foto en bestaande architectuur. Maar hij blijkt in een ver verleden ook noise te hebben gemaakt buiten de traditionele rockpodia. En dat heeft hij dan weer als een spoor uit het verleden verwerkt in een van de installaties in M.

U bent dit jaar exact 20 jaar bezig als beeldend kunstenaar. Goed voor een feestje?

“Neen, vieren doe ik dat niet. Maar het is wel een goed moment om een monografie uit te geven. Die komt uit op 12 juli, en zal ook worden voorgesteld in Museum M hier. Het wordt zeker geen klassiek boek! Er zijn veel radicale keuzes gemaakt in de design en het concept. Waardoor het boek het statuut krijgt van een ‘artist book’.”

Is de tentoonstelling in M een soort van overzicht van uw beeldend werk dan?

“Neen, een overzichtstentoonstelling wordt dit ook niet. Maar wel een expo die quasi alle sporen draagt van die twintig jaar. De tentoonstelling is een productie die vandaag is tot stand gekomen. Met toevoeging en aanvulling van enkele werken uit collecties: werken die in bruikleen zijn, of vroeger bestaand werk van mij ... Die komen dan samen in een soort van constellatie op het snijvlak van architectuur, schilderkunst en fotografie.”

De bezoekers die in die constellatie rondlopen binnen het museum M, wat gaan die ervaren?

“(denkt na) Ik pas voor hapklare interpretaties en hoop dat mensen er zonder gids doorheen gaan wandelen om zo eerst hun eigen mening te vormen. Ik ben namelijk altijd eerst voor de ‘ervaring’. Dus eerst het contact en de confrontatie en dan pas later: de duiding.”

Hyperrealisme

U wordt gerekend tot de hedendaagse, abstracte kunst. Hoe ziet u dat zelf?

“Op het eerste gezicht heeft de abstractie de overhand in mijn werk. Maar er is ook heel veel representatie in mijn werk aan de hand van fotografie. Want aan de oorsprong van elk schilderij ligt een foto. De foto’s worden zo genomen dat de ruimtelijke referentie wegvalt. Waardoor we een foto krijgen die abstract lijkt. Maar het is een foto vanuit de werkelijkheid die enkel nog ‘onbestemde ruimte’ toont. En aan de hand van die foto’s ontstaan de schilderijen. Ik schilder die foto’s dan op een zeer fotorealistische manier. In principe kan je simpel stellen dat het een soort ‘hyperrealisme’ is van abstractie.”

Toch vormen tijd, ruimte en kleur nog altijd de fundamentele bouwstenen van uw werk. Er is dan ook iets heel erg ‘uitgepuurd’ aan uw installaties.


“Ja, die drie concepten liggen aan de basis van mijn graduele muurschilderingen en architecturale ingrepen. Maar ik ben dus zoals reeds gezegd geen abstracte kunstenaar pur sang. Ik werk veeleer rond fascinaties die allemaal neerkomen op zeer fundamentele zaken. Dat zijn meestal vrij primaire elementen. Of het nu gaat over de elementen van de schilderkunst, of de elementen tijd, ruimte en materie, die dé fundamentele elementen zijn van alle bestaan. Die elementen probeer ik telkens binnen te halen in het veld van de schilderkunst. En die krijgen op een bepaalde manier vorm. die vorm wordt dan binnen het veld van de schilderkunst verwerkt tot er een complexiteit ontstaat die we dan als kunst gaan beschouwen.”

En die vormen komen dan samen in een constellatie die interageren met elkaar?

“Ja, inderdaad het zijn interactieve en multimediale constellaties. Zo maak ik bijvoorbeeld ook muren uit cellenbeton en baksteen die inbreken op de muurschilderingen. Ze verdelen, manipuleren en definiëren de ruimte en maken nieuwe perspectieven en relaties mogelijk. Het wordt een tentoonstelling waar alles op elkaar inwerkt en die heel ruimtelijk is.”

Op het eerste gezicht heeft de abstractie de overhand in mijn werk. Maar er is ook heel veel representatie in mijn werk aan de hand van fotografie.

Beeld van de vernissage van de expo van Pieter Vermeersch

White noise

Werkt u ook met geluid in uw installaties? “De bezoeker kan in M via een koptelefoon luisteren naar een opname van Spasm, een noise trio waar ik deel van uitmaakte. Het is ‘geluid’ dat volledig gestript is van alles wat naar de song verwijst. Net als mijn opvatting van architectuur trouwens.”

U werkt de laatste tijd ook veel met marmer. Waarom eigenlijk?

“Ik ben gefascineerd door geologie. Bepaalde gesteenten, waaronder marmer, zijn louter toevallig tot stand gekomen door een proces van miljoenen jaren. Marmer staat bij mij symbool voor de ‘onvatbare tijd’, in die zin dat het een tijdsdimensie in zich heeft die van een andere orde is dan hoe de mens de tijd ervaart. Tijd die de mens overstijgt. Dat is een dimensie de me mateloos fascineert. Daar wilde ik een antwoord op geven door te interveniëren op die steen met verftoetsen. Bedoeling is om daar een soort van hedendaags ‘moment’ op aan te brengen, dus bovenop de miljarden momenten die verdwenen zijn en die niet langer meer traceerbaar zijn.”

U was enkele weken in Leuven ter voorbereiding van de tentoonstelling. Ik heb gehoord dat u er toen redelijk veel werk in hebt gestoken, bijvoorbeeld in het aanbrengen van de ‘graduele’ muurschilderingen. Op het maniakale af, werd er gefluisterd...

“Ik ben eigenlijk wel een maniak, ja (lacht). Ik word door mijn vrouw soms zelfs verweten dat ik een beetje autistisch ben daarin. Maar dat is niet zo. Dat is gewoon een analytische aanpak die noodzakelijk is om dat resultaat te behalen. En technisch moet ik ook zover gaan om dat resultaat te kúnnen behalen. Dat is nu eenmaal nodig om dat beeld te laten functioneren.”

(WJA)

Geschreven op: 18 maart 2019 in: kijken en luisteren, bezoeken
Geschreven door: Wilfried Jans

Praktisch

zaterdag 10 augustus 2019
M – Museum Leuven | Leuven
Waar
M – Museum Leuven
Leuven
Prijs
12 euro
Organisatie
M – Museum Leuven

Op de agenda

Pieter Vermeersch in M. Nog tot 11/08/2019.

meer info & tickets